நீ என் துணை - கே. ஓனில் சிங் தீர்த்

நாம் ஸ்ரீ அனிருத்தரின் பாதுகாப்பில் இருக்கிறோம். நாம் ஏன், எதற்காக, எவ்வளவுதான் மனச்சோர்வடைந்தாலும், என் பாப்பு என்னுடன் இருக்கிறார் என்ற நம்பிக்கை நம்மை முன்னேறிச் செல்லத் தூண்டுகிறது. அதன் பிறகு ஒரு காரியம் நம் விருப்பப்படி நடந்தாலும் நடக்காமல் போனாலும்! என் பாப்பு எனக்கு எது சரியோ அதைத் தருவார், அதுவும் சரியான நேரத்திலேயே தருவார் என்பது நமக்குத் தெரியும்!

எங்கள் நிறுவனமான Jo.ol Offshore Limited-இன் மூன்று டக் (tug) கப்பல்கள் விசாகப்பட்டினம் அருகே உள்ள கங்காவரம் துறைமுகத்தில் செயல்பட்டு வந்தன. துறைமுகத்திற்குள் வரும் பெரிய கப்பல்களைக் கையாளுவதற்கு இவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

12 அக்டோபர் 2014 அன்று ஹுதுத் (Hudhud) என்ற புயல் விசாகப்பட்டினத்தில் இருந்து மணிக்கு 250 கி.மீ வேகத்தில் வந்து கொண்டிருந்தது. எங்கள் நிறுவனத்தின் டக் கப்பல்கள் அந்த மோசமான நிலையிலும் 12 மணி நேரம் அந்தப் புயலை எதிர்த்துத் தாக்குப்பிடித்து நின்றன. ஆனால் பின்னர் எங்கள் போலாரிஸ் (Polaris) என்ற டக் கப்பல் ஒரு அதிர்ச்சியில் கடல் மணலில் சிக்கிக்கொண்டது. புயல் வந்த நாளில் அங்கு நீர்மட்டம் 3.5 மீட்டராக இருந்தது, ஆனால் பின்னர் அது வெறும் ஒரு மீட்டராகக் குறைந்துவிட்டது. இந்தக் டக் கப்பலைத் தண்ணீரில் வைத்திருக்க குறைந்தபட்சம் 3.6 மீட்டர் நீர்மட்டம் தேவை. எங்கள் நிறுவனத்தின் உள்ளூர் அதிகாரிகள் அங்கு இருந்த மீதமிருந்த இரண்டு டக் கப்பல்களின் (ஒவ்வொன்றும் 50 டன் இழுவைத் திறன் கொண்டது) உதவியுடன் போலாரிஸ் டக் கப்பலை இழுக்க முயன்றனர். ஆனால் அவர்களின் முயற்சிகளால் அந்த டக் கப்பல் ஒரு அங்குலம் கூட நகரவில்லை. இந்தக் போலாரிஸ் டக் கப்பலை மீண்டும் மிதக்கச் செய்யும் பொறுப்பை என் நிறுவனம் என்னிடம் ஒப்படைத்தது. இந்த மாபெரும் காரியத்தைச் செய்ய என்னுடன் யார் வருவார்கள்? நான் என் (dad) டாட் சத்குரு அனிருத் (Dad Sadguru Aniruddha) அவர்களையே என்னுடன் வருமாறு வேண்டிக்கொண்டேன்.

நீங்கள் எப்போதும் என் கூடவே இருங்கள் என்று நான் பாப்புவிடம் வேண்டிக்கொண்டேன், அவரும் உண்மையிலேயே என்னுடன் இருந்தார்!

அந்த நேரத்தில் விசாகப்பட்டினம் செல்வதற்கு ஒரு விமானம் கூட இல்லை. அருகிலுள்ள விமான நிலையம் ராஜமுந்திரியில் இருந்தது. ஆனால் அங்கு செல்லும் அனைத்து விமான டிக்கெட்டுகளும் முன்பதிவு செய்யப்பட்டுவிட்டன. எனவே நானும் என் சக ஊழியர் ராகுலும் விமானத்தில் ஹைதராபாத் சென்று, அங்கிருந்து டாக்ஸி பிடித்து 12 மணி நேரப் பயணம் செய்து விசாகப்பட்டினம் சென்றோம். நாங்கள் 15 அக்டோபர் நள்ளிரவில் விசாகப்பட்டினம் சென்றடைந்தோம். விசாகப்பட்டினம் மரங்கள் நிறைந்த நகரம். ஆனால் நாங்கள் விசாகப்பட்டினம் சென்றடைந்தபோது, அது புயலுக்குப் பிந்தைய அமைதியான நகரமாக இருந்தது. இந்த அமைதி பயமுறுத்துவதாக இருந்தது, மேலும் இது இயற்கையின் சீற்றத்தை உணர்த்தியது.

வேரோடு பிடுங்கப்பட்ட மரங்கள், பறந்துபோன வீடுகளின் கூரைகள், இடிந்து விழுந்த கட்டிடங்கள், மின்சாரம் இல்லாமல் நகரம் இருளில் மூழ்கியிருந்த காட்சி—எல்லாம் அப்படித்தான் இருந்தது. இதனால் சாலையில் வாகனங்கள் கூட இல்லை. அனைத்து ஹோட்டல்களும் நிரம்பி வழிந்தன. அங்குள்ள உள்ளூர் ஏஜென்ட்டின் உதவியுடன் எங்களுக்கு எப்படியோ இரண்டு அறைகள் கிடைத்தன. நானும் என் சக ஊழியர் ராகுலும் அடுத்த நாள் கங்காவரம் சென்றோம். அங்கு சென்று டக் கப்பலை ஆய்வு செய்தோம். என் முன் இருந்த முதல் கேள்வி, இந்தக் போலாரிஸ் டக் கப்பலை மீண்டும் எப்படி மிதக்கச் செய்வது? டக் கப்பலில் எட்டு பணியாளர்கள் இருந்தனர், அனைவரும் பாதுகாப்பாக இருந்தனர். இந்தக் டக் கப்பல் கடல் நீரிலிருந்து மின்சாரம் தயாரிப்பதால் அங்குள்ள ஜெனரேட்டர் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

நாங்கள் இரண்டு ஸ்கூபா டைவர்களை வரவழைத்தோம், அவர்களின் உதவியுடன் தண்ணீரில் இறங்கிப் பார்த்தபோது, டக் கப்பலின் இரண்டு புரொப்பலர்கள் (propellers) கடல் அடிப்பகுதியை உரசியிருப்பதும், புரொப்பலரைப் பாதுகாக்கும் ஸ்ட்ராங் மெம்பர் (strong member) உடைந்து போயிருப்பதும் தெரிந்தது. இதன் அர்த்தம் என்னவென்றால், டக் கப்பலில் உள்ள இன்ஜினைப் பயன்படுத்தி, ரிவர்ஸ் பவர் கொடுத்து டக் கப்பலை மேலே தூக்க முடியாது. இன்னும் ஒரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், டக் கப்பலை மிதக்க வைக்க 3.6 மீட்டர் நீர்மட்டம் தேவைப்பட்டது, ஆனால் அந்த நாளில் எங்களுக்குக் கிடைக்கப்போகும் அதிகபட்ச நீர்மட்டம் 2.7 மீட்டர்தான்! அதாவது சுமார் ஒரு மீட்டர் பற்றாக்குறை, அதை ஈடுசெய்வது சாத்தியமற்றது. போலாரிஸ் டக் கப்பலின் எடை 600 டன். இந்தக் காரணிகளெல்லாம் டக் கப்பலை மேலே தூக்குவதற்குத் தடைகளாக இருந்தன.

இது தவிர இன்னொரு பெரிய ஆபத்தும் இருந்தது. நாம் அதிக பலம் செலுத்தி டக் கப்பலை மேலே தூக்க முயன்றால், டர்பைன் சேதமடைவதற்கும், டக் கப்பலின் அடிப்பகுதி உடைந்து போவதற்கும் வாய்ப்பிருந்தது. இதனால் இந்தக் கப்பல் மூழ்கி அதன் மீது இருந்த எட்டு பேரின் உயிருக்கும் ஆபத்து ஏற்படும். நான் என்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு பாப்புவிடம் பிரார்த்தனை செய்தேன், ஒவ்வொரு அடியாக எடுத்து வைக்கத் தொடங்கினேன். நாங்கள் வயர்களை எடுத்து டக் கப்பலின் முன்பகுதியான போ (Bow)-யில் கட்டத் தொடங்கினோம். நல்ல வலுவான மற்றும் நீளமான வயர்களை போ-யின் இருபுறமும் கட்டிவிட்டோம். இதனால் இப்போது எங்கள் மூன்று டக் கப்பல்களும் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டன. 120 டன் திறனுடைய ஒரு நல்ல இணையான பாலம் (parallel bridge) உருவானது. மேலும் டக் கப்பலின் பின்புறத்தில் சில மிதவைகள் (floaters) அல்லது மிதக்கும் பொருட்களை வைப்பதென முடிவு செய்யப்பட்டது, இதனால் போலாரிஸின் புரொப்பலர்களுக்குக் காயம் ஏற்படாது.

இந்த நேரத்தில்தான் தீபாவளி நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. எனவே எங்களுக்கு ஐந்து மிதவைகளைத் தயாரித்துத் தரவிருந்த உள்ளூர் தொழிற்சாலை உரிமையாளரிடம், அவற்றை விரைவாகத் தருமாறு கேட்டோம். எங்களுக்கு 22 அக்டோபர் காலைக்குள் அந்த மிதவைகள் கிடைக்க வேண்டும். நாங்கள் தீபாவளி மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்க 23 அக்டோபர் மதிய விமான டிக்கெட்டுகளை முன்பதிவு செய்திருந்தோம். ஆனால் அந்தத் தொழிற்சாலை உரிமையாளர் 22ஆம் தேதி எங்களுக்கு மிதவைகளைத் தரவே இல்லை. நாங்கள் மிகவும் ஏமாற்றம் அடைந்தோம், ஏனென்றால் அந்த நாளின் அந்த அலைகளின் (high tide) பலனை நாங்கள் பெற வேண்டியிருந்தது. எனவே மிதவைகள் இல்லாமலேயே எங்கள் மற்ற இரண்டு டக் கப்பல்களின் உதவியுடன் சிக்கியிருந்த டக் கப்பலை மேலே தூக்க முடிவு செய்தோம். ஆனால் எங்களால் போலாரிஸ் டக் கப்பலைச் சிறிதும் அசைக்க முடியவில்லை. இப்போது நாங்கள் முற்றிலும் விரக்தியடைந்தோம். நாங்கள் எங்கள் மும்பை டிக்கெட்டுகளையும் ரத்து செய்துவிட்டோம். எங்களுக்கு 24ஆம் தேதி காலை மிதவைகள் கிடைத்தன. அந்த மிதவைகளை போலாரிஸின் பின்புறப் பகுதியில் பொருத்துவதற்கு முழு நாள் ஆனது.

போலாரிஸை மேலே தூக்குவதில் இன்னும் ஒரு சிக்கல் இருந்தது. அன்று நல்ல காற்றும் கடல் அலைகளும் வர வேண்டியிருந்தது, அப்போதுதான் பலூனிங் எஃபெக்ட் (ballooning effect) உருவாகி போலாரிஸ் டக் கப்பல் மீண்டும் மிதக்க முடியும். ஆனால் எங்கள் நம்பிக்கைகள் தகர்ந்தன, ஏனென்றால் அன்று மதியத்தில் மட்டுமே பலத்த காற்று வீசியது, ஆனால் அலைகள் பெரிதாக இல்லை, மாலை நேரத்திற்குள் காற்றின் வேகமும் குறைந்துவிட்டது. என் நம்பிக்கைகள் எல்லாம் மங்கி வருவதாக நினைத்தேன், ஏனென்றால் என் இரவு பகல் உழைப்பு வீணாகிவிடுவதாக எனக்குத் தோன்றத் தொடங்கியது.

இப்போது கடைசி வழியே மிச்சமிருந்தது. முழுமையான அந்த (high tide) இரவு நேரத்தில் இருந்தது. அப்போது மீண்டும் ஒருமுறை முயற்சி செய்ய முடிவு செய்யப்பட்டது. ஆங்கிலத்தில் ஒரு பழமொழி உண்டு, டைம் அண்ட் டைட் வெயிட் ஃபார் நன் (நேரமும் கடல் அலைகளும் யாருக்காகவும் காத்திருக்காது). அந்த (high tide) நேரம் இருந்தாலும் கடல் அமைதியாக இருந்தது. எனவே பலூனிங் எஃபெக்ட் ஆவதற்கான வாய்ப்பே இல்லை. என் டக் கப்பல்களில் உள்ள நண்பர்கள் அனைவருக்கும் ரேடியோ அலைவரிசை மூலம் ஓம் மன:சாமர்த்யதாதா ஸ்ரீ அனிருத்தாபாய நம: என்ற மந்திரத்தை உரக்க உச்சரிக்கச் சொன்னேன். 3 முறை மந்திரம் உச்சரித்ததும், மற்ற மூன்று டக் கப்பல்களில் உள்ள நண்பர்களை அவர்களது டக் கப்பல் இன்ஜின்களின் உதவியுடன் முழு பலத்துடன் சிக்கியிருந்த போலாரிஸை இழுக்குமாறு கூறினேன். அதே நேரத்தில் பாப்புவிடம் மனமுருகி வேண்டிக்கொண்டேன், பாப்பு, என் உதவிக்கு வாருங்கள், எனக்கு உங்கள் உதவி தேவை. ஆச்சரியம் என்னவென்றால் !!! சரியாக மாலை 7 மணி 54 நிமிடங்களுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான அலை திடீரென வந்தது, அந்த அலை ஒரு மிகப்பெரிய பலூனிங் எஃபெக்ட்-ஐ உருவாக்கியது. பிறகு எல்லாம் எளிதாகிவிட்டது.

போலாரிஸ் டக் கப்பல் எந்த சேதமும் இல்லாமல் மிதக்கத் தொடங்கியது, அந்தக் கப்பலில் இருந்த அனைவரும் பாதுகாப்பாக இருந்தனர். மணலில் சிக்கியிருந்த போலாரிஸ் வெறும் ஒரு மீட்டர் ஆழமுள்ள தண்ணீரில் இருந்தது என்றும், அதன் பின்னால் 12 அடி தூரம் வரை இதே நிலைதான் இருந்தது என்றும் ஸ்கூபா டைவர் டிரைவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள். இந்தக் கப்பல் அந்த அலையில் சவாரி செய்து 12 அடி தூரத்தைக் கடந்து, சமுத்திரத்திற்குள் புகுந்தது, அங்கு 4 மீட்டர் தண்ணீர் இருந்தது.

திடிரென்டு வந்த அலை பாப்புவின் கிருபையில்தான் வந்தது. நான் நிச்சயமாக கூறுவேன், பாப்புவேதான் இந்த டக் கப்பலை இழுத்து மிதக்கும் நிலைக்கு வைத்தார்.  பாப்பு கிருபை முலமே சம்பவிக்க முடிந்தது.  நான் நன்றி கூறுகிறேன்.

நான் தீபாவளிக்கு வீட்டிற்கு செல்லமுடியவில்லை, ஆனால் பரம்பூஜ்ய பாப்பு எனக்கு தீபாவளிக்கு மிக பெரிய   (gift )

அன்பளிப்பு கொடுத்து விட்டார்.

         ***************

English