இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தின் அறியப்படாத வரலாற்றின் ஒரு பார்வை - பாகம் 29

பிரஃபுல்லா சாகி, திலகரின் வங்காளத்து முக்கிய கூட்டாளியான அரவிந்த கோஷ் மற்றும் சகோதரி நிவேதிதா ஆகியோரின் பேச்சுகளாலும் விவாதங்களாலும் கவரப்பட்டு, உள்ளூர லட்சிய வெறி கொண்ட ஒரு இளைஞராக மாறினார். பிரிட்டிஷ் ஆட்சியை வேரோடு பிடுங்கி எறிய வேண்டும் என்கிற துடிப்பு அவரிடம் இருந்தது. அதிலும் திலகரின் கல்கத்தா உரையை கேட்ட பிறகு, குறிப்பாக அந்தப் புகழ்பெற்ற பத்திரிகையாளர் சந்திப்பைப் பார்த்த பிறகு, திலகர் ஒருவரால் மட்டுமே இந்தியாவை ஆங்கிலேயர்களின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீட்க முடியும் என்று பிரஃபுல்லா சாகிக்குத் தீர்க்கமான நம்பிக்கை பிறந்தது.

அதே கல்கத்தா கூட்டத்தில்தான் அவருக்கு ஒரு புதிய நண்பர் கிடைத்தார் - அவர்தான் குதிராம் போஸ். இந்த குதிராம் போஸ் எப்போது அரவிந்த கோஷின் புரட்சிப் படையில் ஒரு உறுப்பினரானார் என்பது யாருக்குமே தெரியவில்லை. அவரது வீட்டில் இருந்த பெற்றோர் மற்றும் மூன்று சகோதரிகளுக்குக்கூட இது தெரியாது. ஏன், கோஷின் வங்காள சுதேசி இயக்கம் அமைப்பில் இருந்த மூத்த உறுப்பினர்களுக்குக்கூடத் தெரியவில்லை, காரணம் அவர் ஒரு தொண்டராக எங்குமே தன் பெயரைப் பதிவு செய்யவில்லை.

வயதில் சிறியவராக இருந்தாலும், குதிராம் போஸ் மிகவும் முதிர்ச்சியுடையவராக இருந்தார். ஒரு புரட்சி இயக்கம் வெற்றி பெற வேண்டுமென்றால் அதன் ரகசியம் (Secrecy) மிக முக்கியம் என்பதை அவர் ஆரம்பத்திலேயே உணர்ந்திருந்தார். அந்த அமைப்பின் தலைவர்கள் கூட, அமைப்பிற்காகத் துண்டுப் பிரசுரங்களை அச்சிடுவது, செய்திகளைப் பரிமாறிக் கொள்வது, கூட்டங்கள் நடக்கும் அறைகளைச் சுத்தம் செய்வது மற்றும் தலைமறைவாக இருப்பவர்களுக்கு உணவு கொண்டு கொடுப்பது போன்ற சின்னச் சின்ன வேலைகளைச் செய்யும் ஒரு சாதாரணத் தொண்டர் என்றுதான் அவரைப் பற்றி நினைத்திருந்தார்கள்.

ஆனால் அரவிந்த கோஷ் மட்டும் குதிராமின் கண்களில் இருந்த அந்தத் தகிப்பைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டார். மற்றவர்களுக்குத் தெரியாமல் குதிராம் போஸைத் தனது சொந்த உதவியாளராக நியமித்தார். அங்கிருந்துதான் குதிராமின் வாழ்க்கை திசை மாறியது.

குதிராம் போஸும் பிரஃபுல்லா சாகியும் இணைந்து பாம் தயாரிப்பது எப்படி என்கிற பயிற்சியை மேற்கொள்ளத் தொடங்கினார்கள். திலகரைச் சந்தித்துவிட்டு வந்த பிறகு, அவர்கள் விதவிதமான பாம்களைத் தயாரிப்பதில் தீவிரமாக இறங்கினார்கள். அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து முதன்முதலில் ஒரு புத்தக-பாம் (book-bomb) தயாரித்தார்கள். அந்தப் புத்தகத்தைக் கையில் எடுத்துச் செல்லும் ஒருவரைப் பார்த்தால், அவர் ஒரு படிக்கும் மாணவர் என்றுதான் தோன்றும். புத்தகத்தின் முதல் சில பக்கங்களைத் திறந்து

பார்த்தால் கூட, போலீஸாருக்கு அது பாம் என்கிற சந்தேகம் வராத அளவுக்கு அதைத் தயாரித்திருந்தார்கள்.

அந்தப் புத்தகத்தின் நடுப்பகுதியில் பாம் தயாரிப்பதற்கான பொருட்களை எவ்வளவு லாவகமாக மறைத்து வைத்திருந்தார்கள் என்றால், அந்தப் புத்தகம் அதிக எடையுள்ளதாகக் கூடத் தெரியாது.

மூன்று போலீஸ் சாவடிகள், இரண்டு பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகள் மற்றும் பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு உளவு சொன்ன ஒரு துரோகியின் வீடு எனப் பல இடங்களில் இந்தச் சிறிய புத்தக பாம்களை அவர்கள் பயன்படுத்தினார்கள். இது வெறும் சோதனையாகவே (Testing) செய்யப்பட்டது, அந்தச் சோதனையில் அவர்களின் புத்தக பாம் முழுமையாக வெற்றி பெற்றது.

30 மார்ச் 1908 அன்று குதிராம் போஸ் திலகரைச் சந்திப்பதற்காகத் தனியாகப் புனேவுக்கு வந்து சேர்ந்தார். அவர் அங்கிருந்து கிளம்பும்போதே தனது முதல் இலக்கை (Target) முடிவு செய்துவிட்டுத்தான் திரும்பினார்.

மெஜிஸ்திரேட் டக்ளஸ் எச். கிங்ஸ்ஃபோர்ட் (Kingsford) வங்காளத்தின் முதன்மை மெஜிஸ்திரேட்டாக இருந்தார். அவருக்குப் புரட்சியாளர்கள் என்றாலே ஆகாது. கல்கத்தா மற்றும் முசாபர்பூர் தலைமை பிரசிடென்சி மெஜிஸ்திரேட் என்கிற தனது அதிகாரத்தை அவர் தவறாகப் பயன்படுத்தி வந்தார்.

சிறு சந்தேகம் வந்தாலே போதும், எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்றாலும் கூட முதியவர்களைக் கூடக் மிகக் கொடூரமான முறையில் தண்டிப்பார். பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தின் அரசியலமைப்பிலேயே (Constitution) இல்லாத தண்டனைகளை அவர் வழங்கி வந்தார்.

மார்ச் 30 அன்று குதிராம் போஸ் புனேவுக்கு வந்திருந்தபோது, அதற்கு இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்புதான் இந்த கிங்ஸ்ஃபோர்ட் ஜுகந்தர் (யுகாந்தர்) என்கிற வங்காளப் பத்திரிகையின் ஆசிரியருக்குக் கடுமையான தண்டனை விதித்திருந்தார். அவருக்குக் கடுங்காவல் தண்டனை கொடுத்தது மட்டுமல்லாமல், அவரைச் சந்தை வீதிகளிலும் சந்து பொந்துகளிலும் அடித்து இழுத்துச் செல்லும்படி உத்தரவிட்டார். அந்த முதியவரின் அலறல் சத்தம் குதிராமின் மனதை ரணமாக்கியது.

அதன்பின் மார்ச் 24 அன்று, கிங்ஸ்ஃபோர்ட் சுஷில் சென் என்கிற 15 வயதுச் சிறுவனைப் பிடித்தார். எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும் அந்தச் சிறுவன், அமைதியான முறையில் சுதேசி இயக்கத்திற்காக வேலை செய்து வந்தான். ஜுகந்தர் பத்திரிகை ஆசிரியர் மீது நடத்தப்பட்ட கொடூரமான தாக்குதலை எதிர்த்து மக்களிடம் முறையிட்டதுதான் அவன் செய்த குற்றம்.

இந்தக் கிங்ஸ்ஃபோர்ட் அந்த ஐந்து அடி உயரமே இருந்த சிறுவனுக்கு 15 கசையடித் தண்டனை விதித்தார். அதுவும் மக்கள் நடமாட்டம் அதிகம் உள்ள ஒரு பொதுச் சதுக்கத்தில்.

கசையடி விழும்போதெல்லாம் அந்தச் சிறுவன் வந்தே மாதரம் என்று முழங்கினான். இதைக் கண்டு ஆத்திரமடைந்த கிங்ஸ்ஃபோர்ட், ஒவ்வொரு முறை வந்தே மாதரம் என்று சொல்லும்போதும் ஒரு கூடுதல் கசையடி கொடுக்க உத்தரவிட்டார்.

கிட்டத்தட்ட அரை மணி நேரம் அந்தச் சிறுவன் வந்தே மாதரம் என்று முழங்கிக் கொண்டே இருந்தான். மெல்ல மெல்ல அவனது குரல் தேய்ந்து, கடைசியில் அவன் மயங்கி விழுந்த பிறகுதான் கசையடி நின்றது.

இந்தச் சம்பவம் குதிராம் மற்றும் பிரஃபுல்லாவை மிகவும் பாதித்தது. இந்திய மக்கள் ஒவ்வொருவரும் இதனால் கொதிப்படைந்தார்கள். சுஷில் சென் பிரிட்டிஷ் கொடுமையின் அடையாளமாக மாறினார். இந்தியா முழுவதும் இதற்கு எதிராகப் போராட்டங்கள் வெடித்தன.

புனேவிலிருந்து திரும்பிய குதிராம் போஸ், இந்த இரக்கமற்ற கிங்ஸ்ஃபோர்டைத் தீர்த்துக்கட்ட முடிவு செய்தார். இதற்கிடையில் கல்கத்தாவில் மக்கள் கொந்தளிப்பைக் குறைக்க, பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் கிங்ஸ்ஃபோர்டை முசாபர்பூருக்கு மாற்றியது.

ஆனால் இந்த மாற்றம் குதிராம் மற்றும் பிரஃபுல்லாவுக்கு வசதியாகப் போய்விட்டது. கல்கத்தா போன்ற நெரிசலான நகரில் பாம் வீசினால் அப்பாவி மக்கள் பாதிக்கப்பட வாய்ப்புண்டு என்பதால், கிங்ஸ்ஃபோர்ட் முசாபர்பூர் சென்றது அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்தது. முசாபர்பூர் சிறிய மற்றும் அமைதியான ஊர். அங்கு அந்த மெஜிஸ்திரேட் கிங்ஸ்ஃபோர்ட் தினமும் மாலை தவறாமல் யூரோப்பியன் கிளப் செல்வது வழக்கம்.

30 மார்ச் 1908 மாலை நேரம் குறிக்கப்பட்டது. அவர்கள் இருவரும் மாணவர்கள் போல உடை அணிந்து அந்த கிளப் வாசலில் இருந்த பேருந்து நிறுத்தத்தில் காத்திருந்தார்கள்.

கிளப் முடிந்து கிங்ஸ்ஃபோர்ட் தனது குதிரை வண்டியில் (Buggy) கிளம்பினார். அவரோடு மற்றொரு பிரிட்டிஷ் அதிகாரி பிரின்ஜல் கென்னடியின் (Pringle Kennedy) மனைவியும் மகளும் இருந்தார்கள். கடைசி நேரத்தில் கிங்ஸ்ஃபோர்ட் அந்தப் பெண்களைத் தனது ஆடம்பரமான வண்டியில் அமரும்படி கேட்டுக்கொண்டார், ஏனோ அவரது வண்டி சிறியதாக இருந்தது. கிங்ஸ்ஃபோர்ட் கென்னடியின் சிறிய வண்டியில் அமர்ந்தார். அந்தக் காலத்தில் அதிகாரத்திற்கு ஏற்ப குதிரை வண்டிகள் பெரியதாகவும் சிறியதாகவும் இருக்கும்.

கடைசி நேரத்தில் நடந்த இந்த மாற்றத்தைப் பற்றி குதிராம் மற்றும் பிரஃபுல்லாவுக்குத் தெரிய வாய்ப்பில்லை. அதனால் ஹெர்பர்ட் ப்ரூம் (Herbert Broom) எழுதிய சட்டப் புத்தகத்தின் நடுவே மறைத்து வைத்திருந்த பாமை குதிராம் அந்த வண்டியின் மீது வீசினார்.

ஆனால் கிங்ஸ்ஃபோர்ட் வேறு வண்டியில் இருந்ததால் உயிர் தப்பினார். குதிராம் அந்த வண்டியைச் சரியாகத்தான் கணித்திருந்தார், ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக அந்த வண்டியில் இருந்த கென்னடி குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் உயிரிழந்தார்கள்.

குதிராம் மற்றும் பிரஃபுல்லா இருவரும் விரைவில் பிடிபட்டார்கள். பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திற்கு இந்தியச் சுதந்திரப் போராட்டத்தைக் கொச்சைப்படுத்த ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தது. ஐரோப்பியப் பெண்கள் மீது தாக்குதல் என்கிற தலைப்பில் தலைவர்களை அவதூறு செய்யத் தொடங்கினார்கள்.

ஆனால் லோகமான்ய திலகர் தனது மராட்டா மற்றும் கேசரி பத்திரிகைகளில் சுஷில் சென் மீதான கொடுமையை அழுத்தமாகப் பதிவு செய்து, குதிராமின் செயலை வெளிப்படையாக ஆதரித்தார். திலகரின் எழுத்துக்கள் ஆங்கிலேயர்களின் வாதங்களைத் தவிடு பொடியாக்கின.

சரியாக இதே நேரத்தில் தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்து இந்தியா திரும்பித் தனது தலைமையை நிலைநாட்ட முயன்ற மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தி என்கிற புதிய தலைவர், குதிராமின் செயலைக் கடுமையாகக் கண்டித்து அவரை பெண்கள் மீது அநீதி இழைத்தவர் என்று விமர்சித்தார்.

இங்கிருந்துதான் திலகர் Vs காந்தி என்கிற புதிய யுகம் தொடங்கியது. திலகரின் எதிரியான கோபால கிருஷ்ண கோகலேயின் சீடர்தான் இந்த காந்தி.

(கதை தொடரும்)